Monday, 16 November 2026

QFT ക്ക് ശേഷം ക്വാണ്ടം ഭൗതികം എങ്ങോട്ട്

 


ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് തിയറി (QFT) ആപേക്ഷികത, അന്തർനിഹിത സ്പിൻ (intrinsic spin), ബഹു-കണിക വ്യവസ്ഥകൾ, കൂടാതെ കണികകളുടെ സൃഷ്ടിയും നാശവും (creation and annihilation of particles) ഉൾപ്പെടുത്തിയതിനുശേഷം, അവശേഷിക്കുന്ന പ്രധാന അപൂർണത ഒരു പൂർണമായ ക്വാണ്ടം ഗുരുത്വാകർഷണ സിദ്ധാന്തമാണ്. അതായത്, ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് തിയറിയെ ഐൻസ്റ്റൈന്റെ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയുമായി സുസംഗതമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സിദ്ധാന്തമാണ് ഇനിയും ആവശ്യമുള്ളത്. QFT സ്റ്റാൻഡേർഡ് മോഡലിലൂടെ വൈദ്യുതകാന്തിക, ദുർബല, ശക്ത (electromagnetic, weak and strong interactions ) എന്നീ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളെ വിജയകരമായി വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ (gravity) ഒരു ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് ആയി പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതും പരീക്ഷണത്തിലൂടെ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടതുമായ രീതിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ഇതിന്റെ പ്രധാന ബുദ്ധിമുട്ട്, സാമാന്യ ആപേക്ഷികത ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ സ്ഥലകാലത്തിന്റെ വളവായി (space time curvature) കണക്കാക്കുമ്പോൾ, QFT സ്ഥിരമായ ഒരു സ്ഥലകാല പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഫീൽഡുകളും പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളും സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഇത് ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ ക്വാണ്ടമൈസ് ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിൽ വളരെ ഉയർന്ന ഊർജ്ജങ്ങളിലും വളരെ ചെറിയ ദൂരങ്ങളിലും പുനഃസാമാന്യവൽക്കരിക്കാൻ കഴിയാത്ത അനന്തങ്ങൾ പോലുള്ള ഗുരുതരമായ ഗണിതശാസ്ത്രപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ സ്ട്രിംഗ് തിയറി (String theory), ലൂപ്പ് ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റി(Loop quantum gravity) തുടങ്ങിയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയിൽ ഒന്നും ഇതുവരെ വ്യാപകമായ ശാസ്ത്രീയ സമ്മതിയോ നേരിട്ടുള്ള പരീക്ഷണാടിസ്ഥാന സ്ഥിരീകരണമോ നേടിയിട്ടില്ല; കാരണം ബന്ധപ്പെട്ട പ്ലാങ്ക് സ്കെയിൽ പ്രതിഭാസങ്ങൾ നിലവിലെ പരീക്ഷണശേഷിക്ക് അതീതമാണ്. അതിനാൽ, അടുത്ത ഘട്ടത്തിൽ കൂടുതൽ കണികകളോ സ്പിൻ അവസ്ഥകളോ മാത്രം പരിഗണിക്കേണ്ടതല്ല, മറിച്ച് സ്ഥലകാലം, ഗുരുത്വാകർഷണം, എല്ലാ മൗലിക പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ഏകീകൃത ക്വാണ്ടം വിശദീകരണമാണ് ആവശ്യം. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ബ്ലാക്ക് ഹോളുകളുടെ ക്വാണ്ടം സ്വഭാവം, വിവര നഷ്ടം, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആരംഭം, ക്വാണ്ടം അളവെടുപ്പിന്റെ വ്യാഖ്യാനം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളും ഇപ്പോഴും തീർക്കാനാവാതെ നിലനിൽക്കുന്നു.

Spin of a Dirac particle

 


A Dirac particle is a relativistic fermion described by the Dirac equation—such as an electron or positron. Its defining feature is intrinsic spin , meaning it has two possible spin projections along any chosen axis.

For lecture notes CLICK HERE 

Saturday, 7 November 2026

Paper presentation : ICE-SSL 2026


 

Submitted an abstract in the topic titled, Interstitial carbon assisted luminous emission in Y2O3 nanoparticles.

Dear  Arun S  Prasad,

Greetings from ICE-SSL 2026.

We are pleased to inform you that your abstract submitted to the International Conference on Emerging Trends in Science, Social Science and Literature (ICE-SSL 2026) has been accepted for presentation.

Submission Details
• Paper ID: 120
• Title: Interstitial carbon assisted luminous emission in Y2O3 nanoparticles

Tuesday, 3 November 2026

Dirac equation

 

Apart from the relativistic KG equation, which did not consider the spin of the particles, Dirac considered spin 1/2 systems in his relativistic equation. Dirac was influenced by Maxwell's equations, which were first order equations in both space and time coordinates. Dirac equation can be written in spinor covarient form suggesting their invariance under Lorentz transformation and special relativity. It also provides the evidences for negative energy states, and there by predicted the existence of antiparticle states. The equation also provides Space-time symmetry. Being the first order covariant equation symmetric  with space and time, which intrinsically considered spin 1/2 systems, Dirac equation is superior equation of motion for describing a single electron ( spin 1/2 fermions) system in quantum mechanics.

For lecture notes CLICK HERE


Thanks 

Regards....

💐💐💐

Tuesday, 6 October 2026

ഫിസിക്സിൽ 2 തവണ നൊബേൽ പുരസ്കാരം നേടിയ ഏക വ്യക്തി


ഫിസിക്സിൽ രണ്ട് തവണ നോബെൽ പുരസ്കാരം നേടിയ ഏക വ്യക്തി ജോൺ ബാർഡീൻ (John Bardeen) ആണ്: 1956-ൽ അർദ്ധചാലകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണത്തിനും ട്രാൻസിസ്റ്റർ പ്രഭാവം കണ്ടെത്തിയതിനും, 1972-ൽ ലിയോൺ കൂപ്പർ, റോബർട്ട് ഷ്രിഫർ എന്നിവരോടൊപ്പം സൂപ്പർകണ്ടക്ടിവിറ്റിയുടെ BCS സിദ്ധാന്തം വികസിപ്പിച്ചതിനും പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു.


1956-ൽ ജോൺ ബാർഡീൻ, വാൾട്ടർ ബ്രാറ്റെയിൻ, വില്യം ഷോക്ക്ലി എന്നിവർക്കൊപ്പമാണ് അർദ്ധചാലകങ്ങളിലെ ഗവേഷണത്തിനും ട്രാൻസിസ്റ്റർ പ്രഭാവത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലിനും ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ പുരസ്കാരം പങ്കിട്ടത്.  സിലിക്കൺ അല്ലെങ്കിൽ ജർമേനിയം പോലുള്ള അർദ്ധചാലകങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രോണുകളുടെയും ഹോളുകളുടെയും ചലനം നിയന്ത്രിച്ചാണ് ട്രാൻസിസ്റ്റർ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഒരു ചെറിയ input current അല്ലെങ്കിൽ voltage ഉപയോഗിച്ച് വലിയ output current നിയന്ത്രിക്കാനാകുന്നതിനാൽ ട്രാൻസിസ്റ്റർ ഒരു amplifier ആയും switch ആയും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. 1947-ൽ ബാർഡീനും ബ്രാറ്റെയിനും ചേർന്ന് ആദ്യകാല point-contact transistor നിർമ്മിച്ചു; തുടർന്ന് ഷോക്ക്ലി കൂടുതൽ പ്രായോഗികമായ junction transistor വികസിപ്പിച്ചു. Vacuum tube-കളെ അപേക്ഷിച്ച് ട്രാൻസിസ്റ്ററുകൾ ചെറുതും കുറഞ്ഞ വൈദ്യുതി ഉപയോഗിക്കുന്നതും കൂടുതൽ വിശ്വാസ്യതയുള്ളതുമായിരുന്നു. അതിനാൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ, മൊബൈൽ ഫോണുകൾ, മൈക്രോപ്രോസസറുകൾ, ടെലിവിഷനുകൾ, ഡിജിറ്റൽ ഉപകരണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ആധുനിക ഇലക്ട്രോണിക്സ് സംവിധാനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ഘടകമായി ട്രാൻസിസ്റ്റർ മാറി.


1972-ൽ ജോൺ ബാർഡീൻ, ലിയോൺ കൂപ്പർ, ജെ. റോബർട്ട് ഷ്രിഫർ എന്നിവർക്കൊപ്പം ചേർന്ന് സൂപ്പർകണ്ടക്ടിവിറ്റിയുടെ BCS സിദ്ധാന്തം വികസിപ്പിച്ചതിനാണ് രണ്ടാമത്തെ നോബൽ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്.  വളരെ താഴ്ന്ന താപനിലയിൽ ചില വസ്തുക്കളുടെ വൈദ്യുത പ്രതിരോധം പൂർണ്ണമായും പൂജ്യമായി മാറുകയും കാന്തികക്ഷേത്രത്തെ പുറത്തേക്ക് തള്ളുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രതിഭാസമാണ് സൂപ്പർകണ്ടക്ടിവിറ്റി. BCS സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, ക്രിസ്റ്റൽ lattice-ലൂടെയുള്ള ഇലക്ട്രോൺ–lattice interaction മൂലം രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകൾ പരോക്ഷമായി പരസ്പരം ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും Cooper pair രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അനേകം Cooper pairs ഒരേ quantum state-ൽ ഏകോപിതമായി സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ സാധാരണ വൈദ്യുത scattering കുറയുകയും വൈദ്യുതപ്രതിരോധം പൂജ്യമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സിദ്ധാന്തം superconducting state-ന്റെ microscopic കാരണം വിശദീകരിക്കുകയും MRI യന്ത്രങ്ങൾ, SQUID കാന്തിക സെൻസറുകൾ, particle accelerators, quantum devices തുടങ്ങിയ സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ അടിസ്ഥാന ധാരണ നൽകുകയും ചെയ്തു.

 

Nobel prize for Physics in 2026

 

2026-ലെ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ഫ്രാൻസിസ് ഹാൽസന് ലഭിച്ചു. ഐസ്‌ക്യൂബ് ന്യൂട്രിനോ നിരീക്ഷണാലയത്തിന് നൽകിയ നിർണായക സംഭാവനകൾക്കും, ജ്യോതിശാസ്ത്രപരമായ ഉത്ഭവമുള്ള ഉയർന്ന ഊർജ ന്യൂട്രിനോകളുടെ കണ്ടെത്തലിനുമാണ് ഈ പുരസ്‌കാരം.

ബെൽജിയൻ-അമേരിക്കൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഹാൽസൻ വിസ്കോൺസിൻ–മാഡിസൺ സർവകലാശാലയിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണധ്രുവത്തിലെ സുതാര്യമായ, ഏകദേശം ഒരു ഘനകിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയുള്ള മഞ്ഞുപാളിയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് പ്രകാശ സെൻസറുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പദ്ധതിക്ക് അദ്ദേഹം നേതൃത്വം നൽകി. ഇതിലൂടെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ന്യൂട്രിനോ ദൂരദർശിനി രൂപം കൊണ്ടു.

അത്യപൂർവമായി ഉയർന്ന ഊർജമുള്ള ന്യൂട്രിനോകൾ മഞ്ഞിനുള്ളിലെ പദാർഥങ്ങളുമായി കൂട്ടിയിടിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ദ്വിതീയ കണങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന അതിസൂക്ഷ്മമായ ഷെറൻകോവ് പ്രകാശം ഐസ്‌ക്യൂബ് കണ്ടെത്തുന്നു (Such cherenkov radiation can travel faster than light in an ice medium). ഇത്തരത്തിലുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ, അകന്ന ബഹിരാകാശ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന അത്യന്തം ഊർജമേറിയ ന്യൂട്രിനോകളാൽ പ്രപഞ്ചം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു.

ഈ നേട്ടം ന്യൂട്രിനോ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തെ പ്രായോഗികമായ ഒരു നിരീക്ഷണശാഖയായി സ്ഥാപിച്ചു. പ്രകാശവും ഗുരുത്വതരംഗങ്ങളും ന്യൂട്രിനോകളും സംയോജിപ്പിക്കുന്ന ബഹുസന്ദേശ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിനും ഇത് വഴിതുറന്നു. ബ്ലേസാറുകൾ, സൂപ്പർനോവകൾ, മറ്റ് അതിവിപുലമായ ഊർജപ്രവർത്തനങ്ങളുള്ള ബഹിരാകാശ വസ്തുക്കൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത്തരം പഠനങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.