Monday, 16 November 2026

QFT ക്ക് ശേഷം ക്വാണ്ടം ഭൗതികം എങ്ങോട്ട്

 


ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് തിയറി (QFT) ലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ ആപേക്ഷികത, അന്തർനിഹിത സ്പിൻ (intrinsic spin), ബഹു-കണിക വ്യവസ്ഥകൾ, കൂടാതെ കണികകളുടെ സൃഷ്ടിയും നാശവും (creation and annihilation of particles) എല്ലാം ഉൾപ്പെടുത്തിയ ഒരു പൊതു സിദ്ധാന്തമായി മാറുന്നു. എന്നാൽ, അവശേഷിക്കുന്ന പ്രധാന അപൂർണത   ഗുരുത്വാകർഷണ ബലത്തെ ഒരു ക്വാണ്ടം ഫീൽഡായി പരികല്പന ചെയ്യാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ്. അതായത്, ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് തിയറിയെ ഐൻസ്റ്റൈന്റെ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയുമായി സുസംഗതമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഗുരുത്സി ഗുരുത്വാകർഷണ സിദ്ധാന്തമാണ് ഇനിയും ആവശ്യമുള്ളത്. QFT സ്റ്റാൻഡേർഡ് മോഡലിലൂടെ വൈദ്യുതകാന്തിക, ദുർബല, ശക്ത (electromagnetic, weak and strong interactions ) എന്നീ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളെ വിജയകരമായി വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ (gravity) ഒരു ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് ആയി പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതും പരീക്ഷണത്തിലൂടെ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടതുമായ രീതിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ഇതിന്റെ പ്രധാന ബുദ്ധിമുട്ട്, സാമാന്യ ആപേക്ഷികത ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ സ്ഥലകാലത്തിന്റെ വളവായി (space time curvature) കണക്കാക്കുമ്പോൾ, QFT സ്ഥിരമായ ഒരു സ്ഥലകാല പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഫീൽഡുകളും പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളും സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഇത് ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ ക്വാണ്ടമൈസ് ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിൽ വളരെ ഉയർന്ന ഊർജ്ജങ്ങളിലും വളരെ ചെറിയ ദൂരങ്ങളിലും പുനഃസാമാന്യവൽക്കരിക്കാൻ കഴിയാത്ത അനന്തങ്ങൾ പോലുള്ള ഗുരുതരമായ ഗണിതശാസ്ത്രപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ സ്ട്രിംഗ് തിയറി (String theory), ലൂപ്പ് ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റി(Loop quantum gravity) തുടങ്ങിയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയിൽ ഒന്നും ഇതുവരെ വ്യാപകമായ ശാസ്ത്രീയ സമ്മതിയോ നേരിട്ടുള്ള പരീക്ഷണാടിസ്ഥാന സ്ഥിരീകരണമോ നേടിയിട്ടില്ല; കാരണം ബന്ധപ്പെട്ട പ്ലാങ്ക് സ്കെയിൽ പ്രതിഭാസങ്ങൾ നിലവിലെ പരീക്ഷണശേഷിക്ക് അതീതമാണ്. അതിനാൽ, അടുത്ത ഘട്ടത്തിൽ കൂടുതൽ കണികകളോ സ്പിൻ അവസ്ഥകളോ മാത്രം പരിഗണിക്കേണ്ടതല്ല, മറിച്ച് സ്ഥലകാലം, ഗുരുത്വാകർഷണം, എല്ലാ മൗലിക പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ഏകീകൃത ക്വാണ്ടം വിശദീകരണമാണ് ആവശ്യം. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ബ്ലാക്ക് ഹോളുകളുടെ ക്വാണ്ടം സ്വഭാവം, വിവര നഷ്ടം, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആരംഭം, ക്വാണ്ടം അളവെടുപ്പിന്റെ വ്യാഖ്യാനം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളും ഇപ്പോഴും തീർക്കാനാവാതെ നിലനിൽക്കുന്നു.

QFT യെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമം ചുവടെ നടത്തുന്നു:

 ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് തിയറി (Quantum Field Theory – QFT) എന്നത് പ്രകൃതിയിലെ അടിസ്ഥാന വസ്തുക്കളെ കണികകളായി മാത്രം കാണുന്നതിനു പകരം, അവയെ ക്വാണ്ടം ഫീൽഡുകളുടെ വികമ്പനങ്ങളായി വിശദീകരിക്കുന്ന ഭൗതികശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തമാണ്. ഇത് ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സ്, സ്പെഷ്യൽ റിലേറ്റിവിറ്റി, ക്ലാസിക്കൽ ഫീൽഡ് തിയറി എന്നിവ ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത് അടിസ്ഥാന കണികകളും അവയുടെ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളും വിശദീകരിക്കുന്നു.


അടിസ്ഥാന ആശയം


സാധാരണ ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സിൽ ഇലക്ട്രോൺ പോലുള്ള കണികകളാണ് പ്രധാന വസ്തുക്കൾ. എന്നാൽ QFT-യിൽ പ്രധാനം ഫീൽഡുകൾ ആണ്. ഒരു ഫീൽഡ് എന്നത് സ്ഥലത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തിലും ഒരു മൂല്യം ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു ഭൗതിക വ്യവസ്ഥയാണ്.


ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു മുറിയിലെ താപനില ഓരോ സ്ഥലത്തും വ്യത്യസ്തമാകാം; അതുപോലെ ഒരു ഫീൽഡിന് സ്ഥലത്തിന്റെ ഓരോ ബിന്ദുവിലും ഒരു മൂല്യം ഉണ്ടാകും. QFT-യിൽ ഈ ഫീൽഡുകൾ ക്വാണ്ടം നിയമങ്ങൾക്ക് വിധേയമാണ്. അതായത്, അവയുടെ അളവുകൾ കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാനാവില്ല; പകരം സാധ്യതകളും സംഭവ്യതകളുമാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.


ഫീൽഡും കണികകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം


QFT-യിൽ ഇലക്ട്രോൺ, ഫോട്ടോൺ, ക്വാർക്ക്, ഹിഗ്സ് ബോസോൺ തുടങ്ങിയ കണികകൾ സ്വതന്ത്രമായി നിലനിൽക്കുന്ന ചെറിയ പന്തുകളല്ല. അവ ഓരോന്നും അതിന്റേതായ ഫീൽഡിന്റെ ഒരു വികമ്പനം അല്ലെങ്കിൽ ഉത്തേജനം ആണ്.

ഉദാഹരണത്തിന്, വൈദ്യുതകാന്തിക ഫീൽഡിന്റെ ഒരു ചെറിയ ക്വാണ്ടം വികമ്പനമാണ് ഫോട്ടോൺ. അതുപോലെ ഇലക്ട്രോൺ ഫീൽഡിന്റെ വികമ്പനമാണ് ഇലക്ട്രോൺ. ഒരു കണിക സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത് എന്നത് ആ ഫീൽഡിൽ പുതിയൊരു വികമ്പനം ഉണ്ടാകുന്നതാണ്; കണിക നശിക്കുന്നത് ആ വികമ്പനം മറ്റൊരു ഫീൽഡിലേക്ക് കൈമാറ്റപ്പെടുന്നതാണ്.


എന്തുകൊണ്ട് QFT ആവശ്യമാണ്?


ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സ് സാധാരണയായി കണികകളുടെ എണ്ണം മാറാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ വളരെ വിജയകരമാണ്. എന്നാൽ ഉയർന്ന ഊർജ്ജത്തിൽ നടക്കുന്ന പ്രക്രിയകളിൽ കണികകൾ ഉണ്ടാകുകയും നശിക്കുകയും ചെയ്യാം.

ഉദാഹരണമായി:

ഒരു ഇലക്ട്രോണും പോസിട്രോണും കൂടിച്ചേർന്ന് ഫോട്ടോണുകൾ ഉണ്ടാകാം.

വളരെ ഉയർന്ന ഊർജ്ജത്തിൽ പുതിയ കണികകൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാം.

ഒരു അസ്ഥിര കണിക മറ്റ് ചെറിയ കണികകളായി വിഘടിക്കാം.

ഒരു ആറ്റത്തിലെ ഇലക്ട്രോൺ, ഫോട്ടോണിനെ ആഗിരണം ചെയ്യുകയോ പുറപ്പെടുവിക്കുകയോ ചെയ്യാം.

ഇത്തരം പ്രക്രിയകളിൽ കണികകളുടെ എണ്ണം മാറുന്നു. അതിനാൽ കണികകളുടെ എണ്ണം മാറാവുന്ന വ്യവസ്ഥകളെ കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കാൻ QFT ആവശ്യമാണ്.


റിലേറ്റിവിറ്റിയുമായുള്ള ബന്ധം


QFT സ്പെഷ്യൽ റിലേറ്റിവിറ്റിയുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. അതായത്, വെളിച്ചത്തിന്റെ വേഗതയേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഒരു സ്വാധീനം ഒരിടത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് എത്തിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന തത്വം QFT-യിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

അതിനാൽ ബലങ്ങൾ “ഉടനടി ദൂരെയുള്ള ഒരു വസ്തുവിൽ ചെലുത്തുന്നത്” എന്നതിനു പകരം, ഒരു ഫീൽഡിലൂടെ പ്രചരിക്കുന്ന വികമ്പനങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകൾ തമ്മിലുള്ള വൈദ്യുതകാന്തിക ബലം ഫോട്ടോണുകളുടെ കൈമാറ്റത്തിലൂടെ വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു.


ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് എന്നാൽ എന്ത്?


ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ഫീൽഡിന് ഓരോ സ്ഥലത്തും ഒരു സംഖ്യാ മൂല്യം ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ ഒരു ക്വാണ്ടം ഫീൽഡിന് ഓരോ സ്ഥല-സമയ ബിന്ദുവിലും ഓപ്പറേറ്ററുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഓപ്പറേറ്റർ എന്നത് ഒരു അളവെടുക്കുമ്പോൾ ഫലം മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഗണിത വസ്തുവാണ്.

അതിനാൽ QFT-യിൽ:

ഒരു ഫീൽഡിന്റെ കൃത്യമായ മൂല്യം ഒരിക്കലും ഉറപ്പായി അറിയാൻ കഴിയില്ല.

അളവെടുക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ സംഭവ്യതയെ ആശ്രയിക്കുന്നു.

ഫീൽഡിന്റെ ഊർജ്ജം തുടർച്ചയായല്ല, ചെറിയ പാക്കറ്റുകളായി വരുന്നു.

ഈ ചെറിയ പാക്കറ്റുകളെയാണ് കണികകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഇതാണ് “ക്വാണ്ടം” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം: ഊർജ്ജവും മറ്റ് ഭൗതിക അളവുകളും ചില നിശ്ചിത ഏകകങ്ങളായി വരുന്നു എന്ന ആശയം.


വാക്വം എന്നത് ശൂന്യമല്ല


സാധാരണ ഭാഷയിൽ വാക്വം എന്നാൽ “ഒന്നുമില്ലാത്ത സ്ഥലം” എന്നാണ് കരുതുന്നത്. എന്നാൽ QFT-യിൽ വാക്വം എന്നത് എല്ലാ ഫീൽഡുകളുടെയും ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ഊർജ്ജനിലയാണ്. അതിൽ കണികകൾ ഇല്ലെങ്കിലും ഫീൽഡുകൾ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു.

വാക്വത്തിൽ ചെറിയ ക്വാണ്ടം ചലനങ്ങൾ സംഭവിക്കാം. ഇവയെ വാക്വം ഫ്ലക്ചുവേഷനുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇവ പല പ്രതിഭാസങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു, ഉദാഹരണത്തിന്:

ഹൈഡ്രജൻ ആറ്റത്തിലെ ഊർജ്ജനിലകളിലെ ചെറിയ മാറ്റമായ ലാംബ് ഷിഫ്റ്റ്.

രണ്ട് ലോഹപ്പലകകൾ വളരെ അടുത്തായി വയ്ക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന കാസിമിർ ബലം.

വൈദ്യുതചാർജ്ജിന് ചുറ്റുമുള്ള വൈദ്യുതമണ്ഡലത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ.

അതിനാൽ QFT-യിൽ ശൂന്യത പൂർണ്ണമായും നിശ്ചലമായ ഒന്നല്ല; അത് സജീവമായ ഒരു ക്വാണ്ടം വ്യവസ്ഥയാണ്.


ഗണിതപരമായ അടിത്തറ


ഒരു QFT സാധാരണയായി ലഗ്രാൻജിയൻ ഡെൻസിറ്റി എന്ന ഒരു ഗണിത സമവാക്യം ഉപയോഗിച്ചാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിൽ ഫീൽഡുകൾ, അവയുടെ പിണ്ഡം, ചലനം, പരസ്പര പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഒരു ലളിതമായ ഉദാഹരണം:




യഥാർത്ഥ കണികാ ഭൗതികത്തിൽ ഇതിനേക്കാൾ വളരെ സങ്കീർണ്ണമായ സമവാക്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു, കാരണം ഇലക്ട്രോണുകൾ, ക്വാർക്കുകൾ, ഫോട്ടോണുകൾ, ഗ്ലുഓണുകൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് സ്പിൻ, ചാർജ്ജ്, ഗേജ് സമമിതികൾ എന്നിവയും ഉണ്ട്.


ക്വാണ്ടൈസേഷൻ


ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ഫീൽഡിനെ ക്വാണ്ടം ഫീൽഡാക്കി മാറ്റുന്ന പ്രക്രിയയെ ക്വാണ്ടൈസേഷൻ എന്ന് പറയുന്നു. ഇതിലൂടെ ഫീൽഡിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ ഓപ്പറേറ്ററുകളായി മാറുന്നു.


കണികകളെ രണ്ടായി തിരിക്കുന്നു:

ബോസോണുകൾ: സ്പിൻ പൂർണ്ണസംഖ്യയായ കണികകൾ. ഉദാഹരണം: ഫോട്ടോൺ, ഗ്ലുഓൺ, W, Z, ഹിഗ്സ് ബോസോൺ.


ഫെർമിയോണുകൾ: സ്പിൻ അർദ്ധസംഖ്യയായ കണികകൾ. ഉദാഹരണം: ഇലക്ട്രോൺ, ക്വാർക്ക്, ന്യൂട്രിനോ.


ബോസോണുകൾക്ക് ഒരേ അവസ്ഥയിൽ പല കണികകളെയും ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ രണ്ട് ഒരേപോലുള്ള ഫെർമിയോണുകൾക്ക് ഒരേ ക്വാണ്ടം അവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇതാണ് പോളി എക്സ്ക്ലൂഷൻ തത്വം.

 അതിനാലാണ് ആറ്റങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രോണുകൾ വ്യത്യസ്ത ഊർജ്ജനിലകളിൽ വിന്യസിക്കപ്പെടുന്നത്.


സൃഷ്ടിയും നാശവും (creation and annihilation )


QFT-യിൽ സൃഷ്ടി ഓപ്പറേറ്ററുകൾ ഒരു ഫീൽഡിൽ പുതിയ കണികയെ ചേർക്കുന്നു; നാശ ഓപ്പറേറ്ററുകൾ ഒരു കണികയെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്:

ഒരു ഇലക്ട്രോണും പോസിട്രോണും കൂടിച്ചേർന്ന് ഫോട്ടോണുകൾ ഉണ്ടാകാം.

ഒരു ഫോട്ടോണിന് ആവശ്യമായ ഊർജ്ജം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇലക്ട്രോൺ–പോസിട്രോൺ ജോഡി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാം.

ഒരു ന്യൂട്രോൺ പ്രോട്ടോണായി മാറുമ്പോൾ ഇലക്ട്രോണും ആന്റിന്യൂട്രിനോയും പുറപ്പെടുവിക്കാം.

ഇവിടെ ഊർജ്ജം, ആവേഗം, വൈദ്യുതചാർജ്ജ് തുടങ്ങിയവ നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല; അവ ഒരു രൂപത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു രൂപത്തിലേക്ക് മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.


ബലങ്ങളും കണികാ കൈമാറ്റവും


QFT-യിൽ ബലങ്ങൾ ഫീൽഡ് ക്വാണ്ടകളുടെ കൈമാറ്റത്തിലൂടെയാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഈ കൈമാറ്റം നടക്കുന്ന കണികകളെ ഗേജ് ബോസോണുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.


QED (Quantum electrodynamics) ഇലക്ട്രോണുകളും ഫോട്ടോണുകളും തമ്മിലുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനം വിശദീകരിക്കുന്നു. 


QCD (Quantum chromodynamics) ക്വാർക്കുകളും ഗ്ലുഓണുകളും തമ്മിലുള്ള ശക്തമായ ബലം വിശദീകരിക്കുന്നു.


 ഇലക്ട്രോവീക് സിദ്ധാന്തം

വൈദ്യുതകാന്തിക ബലവും ദുർബല ബലവും ഒരുമിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്നു.


സമമിതികളുടെ (Symmetry)

പ്രാധാന്യം


സമമിതി എന്നത് ചില മാറ്റങ്ങൾക്ക് ശേഷവും ഭൗതിക നിയമങ്ങൾ മാറാതെ നിൽക്കുന്നതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു പരീക്ഷണം ഇന്ന് ചെയ്താലും നാളെ ചെയ്താലും ഫലം ഒന്നു തന്നെയാകണം; ഇതാണ് സമയത്തിലുള്ള സമമിതി.


പ്രധാന സമമിതികൾ:


സമയത്തിലുള്ള സമമിതി (Time translation Symmetry )→ ഊർജ്ജ സംരക്ഷണം.


സ്ഥലത്തിലുള്ള സമമിതി (Space translation Symmetry )→ ആവേഗ സംരക്ഷണം.


തിരിച്ചുവിക്കുന്ന സമമിതി (Rotational Symmetry )→ കോൺഗതി സംരക്ഷണം.


ഗേജ് സമമിതികൾ (Gauge Symmetries)→ അടിസ്ഥാന ബലങ്ങളുടെ ഘടന.


നോഥർ സിദ്ധാന്തം പറയുന്നത്, ഓരോ തുടർച്ചയായ സമമിതിക്കും ഒരു സംരക്ഷണ നിയമം ഉണ്ടാകും എന്നാണ്. അതിനാൽ സമമിതികൾ QFT-യുടെ ഹൃദയമാണ്.


ഫെയ്ൻമാൻ ഡയഗ്രമുകൾ


ഫെയ്ൻമാൻ ഡയഗ്രമുകൾ QFT-യിലെ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങൾ ചിത്രരൂപത്തിൽ കാണിക്കാനുള്ള മാർഗമാണ്. ഓരോ വരയും ഒരു കണികയുടെ ചലനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഓരോ സന്ധിയും ഒരു പ്രതിപ്രവർത്തനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്, രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകൾ തമ്മിൽ വൈദ്യുതകാന്തിക ബലം പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഒരു ഫോട്ടോൺ കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നതായി ചിത്രീകരിക്കാം. എന്നാൽ ഇത് ഒരു യഥാർത്ഥ ഫോട്ടോൺ ഒരിടത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പറക്കുന്നു എന്ന അർത്ഥമല്ല; അത് ആ പ്രക്രിയയുടെ സംഭവ്യതയിലേക്കുള്ള ഒരു ഗണിത സംഭാവനയാണ്.


റീനോർമലൈസേഷൻ


QFT-യിലെ ചില കണക്കുകൾ അനന്തതയിലേക്ക് നയിക്കും. ഇത് സംഭവിക്കുന്നത് വളരെ ചെറിയ ദൂരങ്ങളിലും വളരെ ഉയർന്ന ഊർജ്ജങ്ങളിലും ഫീൽഡുകൾ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നത് കണക്കാക്കുമ്പോഴാണ്.

ഇതിനെ പരിഹരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് റീനോർമലൈസേഷൻ. ഇതിൽ അനന്തമായ സംഭാവനകളെ പിണ്ഡം, ചാർജ്ജ് തുടങ്ങിയ അളവുകളിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്ത് ഫലങ്ങളെ അർത്ഥവത്താക്കുന്നു.

ഒരു സിദ്ധാന്തം റീനോർമലൈസബിൾ ആണെങ്കിൽ, അതിലെ എല്ലാ അനന്തതകളും പരിമിതമായ എണ്ണത്തിലുള്ള അളവുകളിലേക്ക് ചുരുക്കാൻ കഴിയും. QED, QCD, ഇലക്ട്രോവീക് സിദ്ധാന്തം എന്നിവ ഇങ്ങനെ വിജയകരമായി റീനോർമലൈസ് ചെയ്യപ്പെടുന്നു.


പ്രധാന QFT-കൾ


ക്വാണ്ടം ഇലക്ട്രോഡൈനാമിക്സ്

(QED) വൈദ്യുതകാന്തിക ബലത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇലക്ട്രോണുകൾ, പോസിട്രോണുകൾ, ഫോട്ടോണുകൾ എന്നിവയുടെ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കൃത്യതയുള്ള ഭൗതിക സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.


ക്വാണ്ടം ക്രോമോഡൈനാമിക്സ്

(QCD) ക്വാർക്കുകളും ഗ്ലുഓണുകളും തമ്മിലുള്ള ശക്തമായ ബലത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷത കോൺഫൈൻമെന്റ് ആണ്: ക്വാർക്കുകൾ ഒറ്റയ്ക്ക് കാണപ്പെടില്ല; അവ എപ്പോഴും പ്രോട്ടോണുകൾ, ന്യൂട്രോണുകൾ തുടങ്ങിയ ഹാഡ്രോണുകളിൽ ബന്ധിതമായി കാണപ്പെടും.


ഇലക്ട്രോവീക് സിദ്ധാന്തം വൈദ്യുതകാന്തിക ബലവും ദുർബല ബലവും ഒരേ ചട്ടക്കൂടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. ബീറ്റ ഡീകേ പോലുള്ള പ്രക്രിയകളും ഹിഗ്സ് സംവിധാനവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.


സ്റ്റാൻഡേർഡ് മോഡൽ

QED, QCD, ഇലക്ട്രോവീക് സിദ്ധാന്തം എന്നിവ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തതാണ്. ഇത് അറിയപ്പെടുന്ന അടിസ്ഥാന കണികകളെയും മൂന്ന് അടിസ്ഥാന ബലങ്ങളെയും വിശദീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ ക്വാണ്ടം വിശദീകരണം ഇതിൽ ഇല്ല.


QFT-യുടെ മറ്റ് ഉപയോഗങ്ങൾ


QFT കണികാഭൗതികത്തിന് മാത്രമുള്ളതല്ല. അത് ഘനീകൃത ദ്രവ്യ ഭൗതികത്തിലും, അതായത് ഖരങ്ങളുടെയും ദ്രാവകങ്ങളുടെയും ക്വാണ്ടം സ്വഭാവങ്ങൾ പഠിക്കുന്ന മേഖലയിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു.


ഉദാഹരണങ്ങൾ:


ഫോനോണുകൾ: ക്രിസ്റ്റലിലെ കമ്പനങ്ങളുടെ ക്വാണ്ടം രൂപം.


മാഗ്നോണുകൾ: കാന്തിക വസ്തുക്കളിലെ ചലനങ്ങൾ.


ക്വാസിപാർട്ടിക്കിളുകൾ: ഒരു വസ്തുവിലെ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ സംയുക്ത പെരുമാറ്റത്തെ വിശദീകരിക്കുന്ന കണികാ രൂപങ്ങൾ.


സൂപ്പർ കണ്ടക്ടിവിറ്റി: ചില വസ്തുക്കളിൽ പ്രതിരോധം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകുന്ന പ്രതിഭാസം.


അതിനാൽ QFT ഒരു സാർവത്രിക ഭാഷയാണ്; അത് ചെറിയ കണികകളെ മാത്രമല്ല, വലിയ വസ്തുക്കളിലെ സംയുക്ത ക്വാണ്ടം പ്രതിഭാസങ്ങളെയും വിശദീകരിക്കുന്നു.


പരിമിതികളും തുറന്ന ചോദ്യങ്ങളും


QFT വളരെ വിജയകരമാണെങ്കിലും അത് പൂർണ്ണമായ ഒരു സിദ്ധാന്തമല്ല. തുടക്കത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ, ഏറ്റവും വലിയ തുറന്ന പ്രശ്നം ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റി ആണ്. ജനറൽ റിലേറ്റിവിറ്റി ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ നന്നായി വിശദീകരിക്കുന്നു; QFT ക്വാണ്ടം പ്രതിഭാസങ്ങളെ നന്നായി വിശദീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ രണ്ടും ഒന്നിച്ചു ചേർക്കുന്ന ഒരു പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തം ഇനിയും ഇല്ല.


മറ്റ് തുറന്ന ചോദ്യങ്ങൾ:


1. ഡാർക്ക് മാറ്ററിന്റെ യഥാർത്ഥ

സ്വഭാവം

2. ഡാർക്ക് എനർജിയുടെ കാരണം !

3. ന്യൂട്രിനോ പിണ്ഡങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം.

4. പ്രപഞ്ചത്തിൽ ദ്രവ്യം

5. ആന്റിദ്രവ്യത്തേക്കാൾ

കൂടുതലായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്

6. സ്റ്റാൻഡേർഡ് മോഡലിനു പുറത്തുള്ള

പുതിയ കണികകളോ ബലങ്ങളോ

ഉണ്ടോ?


ചുരുക്കത്തിൽ, QFT പറയുന്നത്, പ്രപഞ്ചം അടിസ്ഥാനപരമായി ക്വാണ്ടം ഫീൽഡുകളാൽ നിർമ്മിതമാണ് എന്നാണ്. നമ്മൾ കണികകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ഈ ഫീൽഡുകളുടെ വികമ്പനങ്ങളാണ്; ബലങ്ങൾ ഈ ഫീൽഡുകൾ തമ്മിലുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളാണ്.

അതിനാൽ QFT ആധുനിക ഭൗതികശാസ്ത്ത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തവും കൃത്യവുമായ ചട്ടക്കൂടുകളിൽ ഒന്നാണ്. അത് അടിസ്ഥാന കണികകളെ മാത്രമല്ല, ആറ്റങ്ങളുടെ ഘടന, ലേസർ, സൂപ്പർകണ്ടക്ടറുകൾ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അന്തർഭാഗം, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദ്യനിമിഷങ്ങൾ എന്നിവയും വിശദീകരിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

Spin of a Dirac particle

 


A Dirac particle is a relativistic fermion described by the Dirac equation—such as an electron or positron. Its defining feature is intrinsic spin , meaning it has two possible spin projections along any chosen axis.

For lecture notes CLICK HERE 

Saturday, 7 November 2026

Paper presentation : ICE-SSL 2026


 

Submitted an abstract in the topic titled, Interstitial carbon assisted luminous emission in Y2O3 nanoparticles.

Dear  Arun S  Prasad,

Greetings from ICE-SSL 2026.

We are pleased to inform you that your abstract submitted to the International Conference on Emerging Trends in Science, Social Science and Literature (ICE-SSL 2026) has been accepted for presentation.

Submission Details
• Paper ID: 120
• Title: Interstitial carbon assisted luminous emission in Y2O3 nanoparticles

Tuesday, 3 November 2026

Dirac equation

 

Apart from the relativistic KG equation, which did not consider the spin of the particles, Dirac considered spin 1/2 systems in his relativistic equation. Dirac was influenced by Maxwell's equations, which were first order equations in both space and time coordinates. Dirac equation can be written in spinor covarient form suggesting their invariance under Lorentz transformation and special relativity. It also provides the evidences for negative energy states, and there by predicted the existence of antiparticle states. The equation also provides Space-time symmetry. Being the first order covariant equation symmetric  with space and time, which intrinsically considered spin 1/2 systems, Dirac equation is superior equation of motion for describing a single electron ( spin 1/2 fermions) system in quantum mechanics.

For lecture notes CLICK HERE


Thanks 

Regards....

💐💐💐

Tuesday, 6 October 2026

ഫിസിക്സിൽ 2 തവണ നൊബേൽ പുരസ്കാരം നേടിയ ഏക വ്യക്തി


ഫിസിക്സിൽ രണ്ട് തവണ നോബെൽ പുരസ്കാരം നേടിയ ഏക വ്യക്തി ജോൺ ബാർഡീൻ (John Bardeen) ആണ്: 1956-ൽ അർദ്ധചാലകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണത്തിനും ട്രാൻസിസ്റ്റർ പ്രഭാവം കണ്ടെത്തിയതിനും, 1972-ൽ ലിയോൺ കൂപ്പർ, റോബർട്ട് ഷ്രിഫർ എന്നിവരോടൊപ്പം സൂപ്പർകണ്ടക്ടിവിറ്റിയുടെ BCS സിദ്ധാന്തം വികസിപ്പിച്ചതിനും പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു.


1956-ൽ ജോൺ ബാർഡീൻ, വാൾട്ടർ ബ്രാറ്റെയിൻ, വില്യം ഷോക്ക്ലി എന്നിവർക്കൊപ്പമാണ് അർദ്ധചാലകങ്ങളിലെ ഗവേഷണത്തിനും ട്രാൻസിസ്റ്റർ പ്രഭാവത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലിനും ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ പുരസ്കാരം പങ്കിട്ടത്.  സിലിക്കൺ അല്ലെങ്കിൽ ജർമേനിയം പോലുള്ള അർദ്ധചാലകങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രോണുകളുടെയും ഹോളുകളുടെയും ചലനം നിയന്ത്രിച്ചാണ് ട്രാൻസിസ്റ്റർ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഒരു ചെറിയ input current അല്ലെങ്കിൽ voltage ഉപയോഗിച്ച് വലിയ output current നിയന്ത്രിക്കാനാകുന്നതിനാൽ ട്രാൻസിസ്റ്റർ ഒരു amplifier ആയും switch ആയും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. 1947-ൽ ബാർഡീനും ബ്രാറ്റെയിനും ചേർന്ന് ആദ്യകാല point-contact transistor നിർമ്മിച്ചു; തുടർന്ന് ഷോക്ക്ലി കൂടുതൽ പ്രായോഗികമായ junction transistor വികസിപ്പിച്ചു. Vacuum tube-കളെ അപേക്ഷിച്ച് ട്രാൻസിസ്റ്ററുകൾ ചെറുതും കുറഞ്ഞ വൈദ്യുതി ഉപയോഗിക്കുന്നതും കൂടുതൽ വിശ്വാസ്യതയുള്ളതുമായിരുന്നു. അതിനാൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ, മൊബൈൽ ഫോണുകൾ, മൈക്രോപ്രോസസറുകൾ, ടെലിവിഷനുകൾ, ഡിജിറ്റൽ ഉപകരണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ആധുനിക ഇലക്ട്രോണിക്സ് സംവിധാനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ഘടകമായി ട്രാൻസിസ്റ്റർ മാറി.


1972-ൽ ജോൺ ബാർഡീൻ, ലിയോൺ കൂപ്പർ, ജെ. റോബർട്ട് ഷ്രിഫർ എന്നിവർക്കൊപ്പം ചേർന്ന് സൂപ്പർകണ്ടക്ടിവിറ്റിയുടെ BCS സിദ്ധാന്തം വികസിപ്പിച്ചതിനാണ് രണ്ടാമത്തെ നോബൽ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്.  വളരെ താഴ്ന്ന താപനിലയിൽ ചില വസ്തുക്കളുടെ വൈദ്യുത പ്രതിരോധം പൂർണ്ണമായും പൂജ്യമായി മാറുകയും കാന്തികക്ഷേത്രത്തെ പുറത്തേക്ക് തള്ളുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രതിഭാസമാണ് സൂപ്പർകണ്ടക്ടിവിറ്റി. BCS സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, ക്രിസ്റ്റൽ lattice-ലൂടെയുള്ള ഇലക്ട്രോൺ–lattice interaction മൂലം രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകൾ പരോക്ഷമായി പരസ്പരം ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും Cooper pair രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അനേകം Cooper pairs ഒരേ quantum state-ൽ ഏകോപിതമായി സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ സാധാരണ വൈദ്യുത scattering കുറയുകയും വൈദ്യുതപ്രതിരോധം പൂജ്യമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സിദ്ധാന്തം superconducting state-ന്റെ microscopic കാരണം വിശദീകരിക്കുകയും MRI യന്ത്രങ്ങൾ, SQUID കാന്തിക സെൻസറുകൾ, particle accelerators, quantum devices തുടങ്ങിയ സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ അടിസ്ഥാന ധാരണ നൽകുകയും ചെയ്തു.

 

Nobel prize for Physics in 2026

 

2026-ലെ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ഫ്രാൻസിസ് ഹാൽസന് ലഭിച്ചു. ഐസ്‌ക്യൂബ് ന്യൂട്രിനോ നിരീക്ഷണാലയത്തിന് നൽകിയ നിർണായക സംഭാവനകൾക്കും, ജ്യോതിശാസ്ത്രപരമായ ഉത്ഭവമുള്ള ഉയർന്ന ഊർജ ന്യൂട്രിനോകളുടെ കണ്ടെത്തലിനുമാണ് ഈ പുരസ്‌കാരം.

ബെൽജിയൻ-അമേരിക്കൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഹാൽസൻ വിസ്കോൺസിൻ–മാഡിസൺ സർവകലാശാലയിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ദക്ഷിണധ്രുവത്തിലെ സുതാര്യമായ, ഏകദേശം ഒരു ഘനകിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയുള്ള മഞ്ഞുപാളിയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് പ്രകാശ സെൻസറുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന പദ്ധതിക്ക് അദ്ദേഹം നേതൃത്വം നൽകി. ഇതിലൂടെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ന്യൂട്രിനോ ദൂരദർശിനി രൂപം കൊണ്ടു.

അത്യപൂർവമായി ഉയർന്ന ഊർജമുള്ള ന്യൂട്രിനോകൾ മഞ്ഞിനുള്ളിലെ പദാർഥങ്ങളുമായി കൂട്ടിയിടിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ദ്വിതീയ കണങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന അതിസൂക്ഷ്മമായ ഷെറൻകോവ് പ്രകാശം ഐസ്‌ക്യൂബ് കണ്ടെത്തുന്നു (Such cherenkov radiation can travel faster than light in an ice medium). ഇത്തരത്തിലുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ, അകന്ന ബഹിരാകാശ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന അത്യന്തം ഊർജമേറിയ ന്യൂട്രിനോകളാൽ പ്രപഞ്ചം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു.

ഈ നേട്ടം ന്യൂട്രിനോ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തെ പ്രായോഗികമായ ഒരു നിരീക്ഷണശാഖയായി സ്ഥാപിച്ചു. പ്രകാശവും ഗുരുത്വതരംഗങ്ങളും ന്യൂട്രിനോകളും സംയോജിപ്പിക്കുന്ന ബഹുസന്ദേശ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിനും ഇത് വഴിതുറന്നു. ബ്ലേസാറുകൾ, സൂപ്പർനോവകൾ, മറ്റ് അതിവിപുലമായ ഊർജപ്രവർത്തനങ്ങളുള്ള ബഹിരാകാശ വസ്തുക്കൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത്തരം പഠനങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.